ملایاان قلاش و شیخان اوباش در مورد گذران زندگی نکبت بارشان سه مرحله مهم را مشخص و معلوم داشته اند:
نخست کودکی و پیش از در آوردن ریش که به هر عملی از قبیل گدایی، قوادی، مطربی، جلق زنی و لواط دادن دست می یازند. سپس دوره جوانی تا مرز چهل سالگی که اعمال مهمشان بیشتر متعه آوردن و پیرزنان در تصرف داشتن و مال یتیمان بر خود مباح کردن و غمازی و شراب پنهان نوشیدن و طعام به حرام خوردن و با رندان هم حجره شدن و کنکان و مفعولان مبادله نمودن و فالگیری … و بالاخره رسیدن به مرحله سوم و آن خمس و زکات مفت بر خود روا داشتن و عوام فریبی به درجه اولی رساندن و از گرده خلق سواری گرفتن.
