کتاب حاضر دربرگیرنده تصاویری از کاشیهای ابنیه اصفهان است که به همراه ذکر تاریخچه هر کاشی به چاپ رسیده است.
هدف از چاپ کتاب، نخست جلب توجه به کاربرد این هنر ناب ایرانی و سپس تاکید بر اهمیت و حفظ اصالت این هنر است.
«کرس ول»، یکی از متخصصین کاشیکاری اسلامی، معتقد است که ایران اولین کشوری بود که از کاشی به عنوان عنصری برای تزئین و استحکام بنا بهره جست.
مهارت، ذوق، سلیقه، ترکیب اشکال و رنگهای مختلف از مختصات کاشیکاری ایران است. اولین آثار کاشیکاری بازمانده در معبد چغازنبیل در خوزستان از قرن سیزدهم قبل از میلاد کشف شده است.
این کاشیها از نوع دیوارهای لعابدار بوده و به شکل مربع قالبریزی شدهاند. بعضی دارای برجستهکاری هستند.
در لرستان نیز کاشیهای چهارگوش با نقوش برجسته از قرن دوازدهم تا هفتم قبل از میلاد کشف شده است که با مینا رنگ شده و دارای اشکالی از حیوانات و اجنههای بالدار است
