داستان‌های «شهر ممنوعه» دارای پنج فصل اصلی است: بخش اول عنوان «رخدادها و داستان‌ها» را دارد و شامل داستان‌های کوتاهی است که بر اساس وقايع دلخراش در جوامع مختلف نگاشته شده است. مانند «طاهره، داستانی ديگر»، «کوکب خانم» الهام گرفته از ماجرای آزار و اذيت بهائيان در نجف‌آباد اصفهان، «اثر انگشت» داستانی در مورد طوماری که به جهت ممنوعيت تشکيلات بهائی در ايران تهيه شد، «داس بر گردن ياس» داستانی در ماجرای اعدام مونای هفده ساله، «قاضي» ماجرای سنگسار شدن عشا ابراهيم در سومالي، «ناديا» شاعر افغاني که به دست شوهرش کشته شد، «سرخ يا جنسيت وارونه» بر مبناي واقعه‌ای که در مريوان رخ داد، «عمو رضائی» داستاني در مقابله با داستان «بابک دروغگو» که در مدارس ايران پخش شد، «و خدا زيباست» به مناسبت اسيدپاشي به صورت زنان»، «از سلاله‌ی عاشقان»، «نسيم در زندان» وغيره. فصل دوم عنوان «داستان‌های شهر ممنوعه» را دارد، فصل سوم داستان‌های «پرده‌هاي پندار» است و فصل چهارم و پنجم به داستان‌هايي از مصيبت‌های کودکان و زنان اختصاص يافته که اکثراً در سبک سمبوليسم و سوررئاليسم نگاشته شده است. برخی از اين داستان‌ها مانند «ناديده»، «شورش در زندان»، «بانوي من»، «سفر به جابلسا» با کارهای بزرگان دنياي ادب مانندکافکا مقايسه شده‌اند.