تاب مدارس فراموش شده : بهائیان و آموزش و پرورش نوین در ایران 1899-1934 م، پژوهشی بی سابقه در مورد توسعه تعلیم و تربیت ابتدایی و متوسطه در ایران توسط بهائیان می باشد. این مدارس هنگامی تاسیس شد که فقر و بی سوادی در کشور غوغا میکرد و دولت قاجار عاجز از پاسخگویی در قبال انتظارات رو به افزایش ملت ایران بود. نویسنده، سُلی شاهور، استاد بخش مطالعات خاورمیانه در دانشگاه حیفا، به دقت برنامه تحصیلی و کیفیت تدریس در مدارس بهائی را مورد مطالعه قرار میدهد، مدارسی که همه شهروندان ایرانی را، بدون تمایز قومی، جنسی یا مذهبی می پذیرفت و نقشی سازنده در پیدایش و گسترش نظام آموزشی نوینِ ایران داشت.
