تفسیری جدید و بدیع از تاریخ اجتماعی دین در ایران از دهه 1870 تا 1970. با کنار هم قرار دادن مذهب و سایر مسائل اجتماعی و فرهنگی، تحولات انقلابی سال های 1977-1982 را در چارچوب تحولات تاریخی قرن گذشته قرار می دهد. دگروت استدلال می‌کند که انقلاب ایران نتیجه اجتناب‌ناپذیر ماهیت دولت یا مذهب ایرانی در ایران نبود، بلکه بسیار پیچیده‌تر و ناشی از طیف وسیع‌تری از عوامل بود که به طور سنتی تصور می‌شود. او بر واکنش‌های انسانی ایرانیان به تجربیاتشان و بر تنوع و پیچیدگی فراوان رابطه بین دین و سایر جنبه‌های جامعه، اندیشه و فرهنگ در زندگی روزمره تمرکز می‌کند. برانگیختن و تعامل، دین، فرهنگ و سیاست در ایران سهم مهمی در مطالعه جامعه ایران دارد.