مرا از دست رفته و مرده نپندارید،چون هنوز قلبم در سینه می تپد و
نگاهم گویاتر از هر زندگی است.به سادگی ام نخندید که من هنوز زلالی
آب و پاکی آسمان را در خواب هایم می بینم.با وجود همه ناتوانی هایم
گوهری یکدانه دارم که با هیچ ثروتی قابل خریدن نیست.
صداقت...گوهری ناب که در این زمانه نایاب شده است،
محبت...عنصری که در روابط به شرط یافت می شود.
من خلق شده ام نه برای اینکه دلسوزی و ترحم دیگران را برای چند
ثانیه به طرف خود جلب کنم؛خلق شده ام تا شاید گناه و دیده تو را برای
یک عمر زندگی عوض کنم.
من خلق شده ام و تا زمانی که هستم به اندازه تو حق زندگی دارم.