تو داری از عذاب حرف می‌زنی... شکایت داری از من؟ غم و غصه، تنهایی و دلتنگی، همه‌اش به کنار، هیچ‌کدام درد نیست...درد اونه که ندونی باید فراموش کنی یا صبر کنی. عذاب اونه که حسرت دیروز رو بخوری و از فردای بدون عشق بلرزی... درد اونه که خاطره گذشته‌ات، آینده‌ای برات نذاره...درد اونه که تنهایی اشک بریزی و غصه بخوری، صدات تو گلو خفه بشه تا مبادا کسی بشنوه. درد اونه که خودتم برای دردت مرهم نداشته باشی!